Dündar Çetin’in 75 Ülke Turu!

Araştırmacı Çevre Yazarı Türksen Başer Kafaoğlu

Köy dostlarımızdan Dündar Çetin ile, bu yaz sohbet etme fırsatımız oldu. Merak ettiğim sorular ve onun anlatmak istediği anılar öylesine çoktu ki, yine de özetle tek sayfaya sığdırabildim. İnsanları ve doğayı seven gezginimizin, yıllar önce kurduğu hayallerin gerçeğe dönüşmesi pek de kolay değildi sanırım. 75 Dünya ülkesinde farklı yaşamlar içinde bulundu.  Önceden araştırıp bilgi edinse de o, yöreleri bizzat doğal haliyle görme heyecanıyla dünya turuna çıkmaya karar verdi. Aslında iş hayatında iken Amerika’ya gitmiş ve düşleri için ilk adımını atmıştı.  2018 Yılında emekli olunca da planlı olarak ütopyasını hayata geçirmeyi başardı. Gelişmiş toplumları da gördü, onu en çok etkileyen gelişememiş olanları da. Boğaziçi Üniversitesi’nde İngilizce okumuştu ama yine de geniş yerleşke topluluklarını iyi anlayabilmesi için dillerini bilmesi gerekiyordu. Bu nedenle İspanyolca, Portekizce ve ayrıca 300 Milyon nüfusuyla yayılımlı ülkelerden Endonezya’nın, Bahasa İndonesia denen ortak dilini de öğrendi. Gittiği ülkelerde yaşayanların doğal dilleriyle iletişim kurmak, ona iyi geldi. Uzun yolculuğuna, Meksika’dan başlayıp Arjantin’e kadar gidişiyle, neredeyse Latin Amerika’nın, Avrupa ülkelerinin ve Asya’nın çoğu yerini görme fırsatı buldu. Bazılarını şöyle anlatıyordu, Dündar Çetin ‘’En fazla büyük kentlerin ara sokaklarını merak ediyordum. Sabah ve gece pazarlarında kahve içilen ufak yerlerde sık sık yaşlıların sıcak sohbetlerine rastlardım.  Meksika’da Ölüler Kutlama Gününde, yok olmanın, korkulacak bir şey değil, doğal olgu olduğunun anlatıldığı törene katıldım.  Tayland’ın Koh Phangan adasında ve Bali’de spiritüel ve sağlıklı yaşam uygulamalarına turistlerin ilgisi çoktu. Buralarda topluca yoga ve meditasyon yapılıyordu. Rio Karnavalı’nda dans edenlerin arasında buldum kendimi.  Salsa dansının başkenti olan Cali şehrinde bu dansı bilmemek, Arjantin’de tango yapamamak olmazdı. İnsanların birlikte eğlenmeye gülmeye ne büyük ihtiyacı olduğu fark ediliyordu.  Gerçekten de haklı.  Doğal yaşamlardan verdiği değişik örnekler arasında ilgimi en çok çekeni, geniş kanatlı Monarch kelebekleri oldu.  Anlatmasını istedim.  ‘’Bu güzel canlılar, her yıl Meksika’dan Amerika’ya hatta Kanada’ya kadar 5000 ya da 7000 km. uzağa göç ediyorlarmış. İşin ilginç yanı, ömürleri yetmediği için bunu tek bir nesil tamamlayamıyor, hedefe varmak için 3-4 nesil değişiyormuş.  Yani, yolda eski nesiller ölürken, yeniler doğup yola devam ediyormuş. Asıl şaşırtıcı olan, dönüşü sadece tek bir neslin tamamlayabilmesi ve yeni doğanların, yönlerini nasıl bulduğu, olmuş’’ Araştırmacılar da bu gizemi çözememiş henüz.  İnanılmaz değil mi?  Sevgili Dündar Çetin, Bali’nin komşu adası olan Lombok’dan- Komodo adasına kadar katıldığı 4 günlük tekne gezisinde Mercan resiflerine doğru şnorkel yapmış. Balina köpek balıklarıyla, Komodo Ejderleriyle aynı ortamlarda bulunmuş olmasını da unutamayacağını dile getiriyor.  Duygularını şöyle özetliyor ‘’Aslında dünyanın farklı yerindeki insanların iç güdü ve duyguları hep aynı. Yaşam tarzlarını inanışlarını, kültürlerini, yönetenler şekillendiriyor. Dünya’daki tüm insanların, huzur sevgi ve daha anlamlı bir hayat istediği çok açık.  Ama her ülkede böyle değil. Bazı Latin Amerika ülkelerinde insanlar, zorluklara rağmen hayata bağlı ve sevgi dolu. Buna karşın Japonya ve Güney Kore’de yoğun çalışmanın, katı kuralların yarattığı, yalnızlık ve gerginlik hakim.  Filipinler’de ana dil Tagalog ve Cebuano idi ama ABD’nin sömürgesi olduğu için kendi dillerini değil, İngilizce konuşuyorlar. Böyle bir sisteme adapte oluvermişler.  Nepal ve Hindistan’ın Budizm kültürü gibi eğitimleri, Aşram denilen medrese benzeri sosyal alanlarında yapılıyor. Buradaki inanç, felsefe eğitimleri ve topluca yapılan hareketler ilginç. Ütopik düşünenlerin bir araya gelerek kurduğu ‘’Auroville’’ Şehri de çok ilginç, bundan sonra da bu tür yerleri görmek istiyorum’’

Farklı kültürlerle ilgili pek çok bilgi belge ve görsele sahip olduğunu, İlerde bunları değerlendireceğini belirten Sevgili Dündar Çetin’e, kolay gelsin diyoruz.